پــــــــــــــــــــر واز...

درخاک نمی ماند آنکه پرواز را آموخته است...

جای او اينجا نيست آن ساقی که به ميخانه می رود و از غم تشنه ها

تشنه لـــــــــــــــــــــــب است...

آسمانها است جای آن شش ماهه ای که لبان کوچکش خشکيده است

خدايا..............

ساقی عاشقتم....ميدونی....درياب منو

مانده ام تنها سالارمن......

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید